
Bekir Karadeniz
Gün Döndü
- Yazar
- Bekir Karadeniz
- Tür
- Şiir
- Yayın Yılı
- 2017
- ISBN
- 978-605-5825-36-2
- Sayfa
- 128
- Fiyat
- 160 ₺
Kitaptan
Gün döndü sevdiğim değişti zaman Bir tek soluk alamadan gün döndü Battı güneş dağlar oldu kar duman Dost yanıma gelemeden gün döndü
Arkası görünse sevgi dağının Gülü mü solardı gönül bağının Herkes tanığıyken kendi çağının Anlayıp da bilemeden gün döndü
Tutulmuştur çoktan suların başı Binlerle paylaştım bir çanak aşı Kafeste barınmaz özgürlük kuşu Gökyüzüne salamadan gün döndü
Kemlik deryasında yemişim vurgun Boran ortasında yaşarım durgun Bir ömür Çoruh’la akıp da bir gün Deniz’lere dolamadan gün döndü
* * *
Zeynep
Ne olursa olsun dinle kendini Kulak ver yürekte coşkuna Zeynep Taşırırsa bile gönül bendini Değer fırtınalar aşkına Zeynep
Kırk yıl nedir bu evrenin dününde Uzayın bilinmez bin bir yönünde Erişip varınca her şey gününde Çevirmesin seni şaşkına Zeynep
Boranlı Deniz’ler kolay durulmaz Yaralarsa diller bezle sarılmaz Sevgiye açmakla yerin daralmaz Sığarım ben gönül köşküne Zeynep
* * *
Yar Beni
Bin yılın yolunu gösterip önce Gitme diye eğlettiler yar beni Attılar bir ömür gönlüme kanca Kem söz ile dağlattılar yar beni
Niye azdır insan kadri bilenler Nere gitti ardım sıra gelenler Zor zamanda fırsatını bulanlar Kırk katıra bağlattılar yar beni
Yavaş yavaş gider iken yolumda Açmaz güle döndüm kuru dalımda Deryada damlayken kendi halimde Fırat gibi çağlattılar yar beni
Ayırmadım hiç kimsenin soyunu Bilemedim her insanın huyunu Kurutup Deniz’in berrak suyunu Kaç canlıyla ağlattılar yar beni
* * *
Ona Yanarım
Bugünden kaçarken şer ömür boyu Dünle beni buldu ona yanarım Anlamaya yetmez bunu beş duyu Binle beni buldu ona yanarım
Eğri kıldı doğru giden yolumu Kırdılar kökünden yeşil dalımı Dostlukla uzattım gonca gülümü Kinle beni buldu ona yanarım
Engin Deniz’lere dalmak isterken Arayıp gerçeği bulmak isterken Kendi dünyam ile kalmak isterken Ünle beni buldu ona yanarım
* * *
Sevdiğim
Bu sevda bir sırdır yürekte gizli Ortalığa saçılır mı sevdiğim Bazen şekerlidir bazense tuzlu Ha deyip de içilir mi sevdiğim
Bir dem enginlerde bir dem yücede Söylenir sözcükte her bir hecede Gönül gözü görür günde gecede Hiç önünden kaçılır mı sevdiğim
Bazen davalıdır bazen kadıdır Bazen can dostudur bazen yadıdır Ölümler Deniz’in öbür adıdır Aşka kefen biçilir mi sevdiğim
* * *
Dokunma
Miskini gibi
Ey sevgili atıp bini Bire dokunma dokunma Olur olmaz yorup dini Pire dokunma dokunma
Çağırmadan duymaz isen Seri yola koymaz isen Düşmanı dost saymaz isen Zora dokunma dokunma
Almadan sevgiden gıda Açmadan kapını yada Yakmadan yüreği oda Nara dokunma dokunma
Gönlünden kiri silmeden Aşkın kadrini bilmeden Deniz’de damla olmadan Kara dokunma dokunma
* * *
Geçti Ömrüm
Bir dem kırk üç yıl boşlukta Dura dura geçti ömrüm Bir dem geceyle kuşlukta Süre süre geçti ömrüm
Bir dem gitti her şey boşa Bir dem akıl geldi başa Bir dem kaşı gözü taşa Vura vura geçti ömrüm
Bir dem çare buldum senden Bir dem payım aldım denden Bir dem ayrı kaldım benden Sora sora geçti ömrüm
Bir dem Yunus oldum zahir Bir dem çektim çile kahır Bir dem ezel bir dem ahir Sıra sıra geçti ömrüm
Bir dem arı idim balda Bir dem bülbül ile gülde Bir dem Leyla diye çölde Ara ara geçti ömrüm
Bir dem tufan koptu Nuh’la Bir dem idam oldum şahla Bir dem Eyüp gibi ahla Yara yara geçti ömrüm
Bir dem gündüz bir dem gece Bir dem garip bir bilmece Bir dem bir harf tek bir hece Yora yora geçti ömrüm
Bir dem düştüm aşk seline Bir dem astı yar teline Bir dem canım dost yoluna Sere sere geçti ömrüm
Bir dem çıktım göğe aya Bir dem gitti günüm zaya Bir dem atlı bir dem yaya Vara vara geçti ömrüm
Bir dem yaba bir dem dirgen Bir dem karlar bana yorgan Bir dem zincir bir dem urgan Kıra kıra geçti ömrüm
Bir dem dedim gerçek sözü Bir dem açtım gönül gözü Bir dem elle tuttum közü Bere bere geçti ömrüm
Bir dem dünyayı dolaştım Bir dem haksızla dalaştım Bir dem yanıp hep alıştım Çıra çıra geçti ömrüm
Bir dem gözden döktüm seli Bir dem uslu bir dem deli Bir dem Hacı Bektaş Veli Ere ere geçti ömrüm
Bir dem yeşil bir dem sarı Bir dem ettim günü yarı Bir dem ferman çıktı darı Kura kura geçti ömrüm
Bir dem gönlüm oda yaktım Bir dem başım derde soktum Bir dem damla olup aktım Dere dere geçti ömrüm
Bir dem güman şeksizlere Bir dem yoldaş öksüzlere Bir dem göğsüm haksızlara Gere gere geçti ömrüm
Bir dem aldım dost suçunu Bir dem gördüm ben içini Bir dem nazlı yar saçını Tara tara geçti ömrüm
Bir dem buldum sırasını Bir dem yaktım çırasını Bir dem sevda yarasını Sara sara geçti ömrüm
Bir dem boştu bir dem yüklü Bir dem ayan bir dem saklı Bir dem haksız bir dem haklı Yere yere geçti ömrüm
Bir dem bugün sandım dünü Bir dem bende gördüm beni Bir dem seyre durdum seni Göre göre geçti ömrüm
Bir dem zengin bir dem fakir Bir dem baştan gitti fikir Bir dem Deniz bir dem Bekir Kara kara geçti ömrüm
* * *
Bıraktı
Felek ile gönül bağın paylaştım Gülü biçti harı bana bıraktı Ağlaşıp gülüşüp hem de söyleştim Dili açtı zarı bana bıraktı
Düşürdü çöllere Mecnun’a döndüm Kırk yıl bir damlayla eğlendim kandım Nehirler çağlarken kül olup yandım Seli içti koru bana bıraktı
Kimine bu geniş dünya çok dardır Kimine doğruyu söylemek zordur Herkesin gönlünde ayrı renk vardır Alı seçti moru bana bıraktı
Felek her Deniz’den dağdan aşırdı Acıyla tatlıyla ömrüm pişirdi Yokuşlar düzlerde aklım şaşırdı Yolu geçti yarı bana bıraktı
* * *
Geldim
Artvin’den çıkalı bir seyyah oldum Bütün geçmişimi getirdim geldim Cefayı sefayı kendimde bildim Çoruh’la nice can götürdüm geldim
Deryalar gizlidir gözüm yaşında Evvel ahir demem gönül peşinde Fikrinde gün boyu gece düşünde Gençliği uğruna bitirdim geldim
Hayra şerre yordu kimi uzaktan Ilgıt ılgıt eser kardan tozaktan İzi kaybettirdim kaçtım tuzaktan Jandarmayı dağda yitirdim geldim
Kayadan düşmedim düşmüşüm dile Leylaklar kan oldu renk verdi güle Murgul’da hüzünlü bir anı ile Nereden nereye kotardım geldim
Orkana tutulmuş sallara döndüm Özgürlük arayan kullara döndüm Paylara bölünen mallara döndüm Rüyamda aleme yetirdim geldim
Sevda yere göğe saçıyor beni Şeyda bülbüllerden seçiyor beni Türlü güzellikler açıyor beni Uğruna varımı batırdım geldim
Üzülüp dövünmek işe yarar mı Varsam Deniz’lere kimse sorar mı Yaşarım gurbette dostlar arar mı Zerreye bir ömrü yatırdım geldim
* * *
Anlamam
Alimlere rakip durmuş cahil ehil sayılır Değişmez ki yersem bile yarışır da anlamam Alemleri nahak sarmış hak yerine koyulur Hayırlara yorsam bile sarışır da anlamam
Tezden geçti devr-i devran ahir çağlar yaklaştı Yüklemeden aştı kervan çoğu boşa bekleşti Belli değil Ali Mervan yanlış doğru tekleşti Dosta omuz versem bile karışır da anlamam
Çeşmim yaşı Deniz oldu arşa ulaştı dalga Bağımda güllerim soldu karardı çöktü gölge Ömrüm dertler ile doldu alnımdadır her belge Son murada ersem bile kırışır da anlamam
* * *
Eyvah Ey
Şamili gibi
Kırk senedir böyle dava güderim Akıl başa gelmez oldu eyvah ey Demini sürmeden düşüp giderim Talih bana gülmez oldu eyvah ey
Uzak diyarlarda kaldığım oldu Kan yaşla ağlarken güldüğüm oldu Ölümü tek çare bulduğum oldu Vefasız yar bilmez oldu eyvah ey
Köle etti gece gündüz peşinde Bir tek kıpırtı yok keman kaşında Çağlayan gizliyken gözüm yaşında Deniz’lere dolmaz oldu eyvah ey
* * *
Perde Oldu
Perde oldu dertler kesildi derman Gel bir say sen yaz bak kaç kul gam çeker Nerde kaldı mertler asıldı ferman Bul dur koy can tez yak üç dal dem döker
Yanar alem gereksiz çok var için Döner kalem ereksiz bak kar için Siner elem direksiz hak zor için Sel kar boy kan tuz çek göç yol tam akar
Bir gün gelir belki düzelir Konya Her gün ölür halkı azalır dünya Durgun kalır yılkı yaz olur Tonya Dal sar doy Den iz çok güç bil kem çıkar





