KaraMavi Yayınları
Gün Döndü kapağı

Bekir Karadeniz

Gün Döndü

Yazar
Bekir Karadeniz
Tür
Şiir
Yayın Yılı
2017
ISBN
978-605-5825-36-2
Sayfa
128
Fiyat
160 ₺

Sipariş EtSoru Sor

Kitaptan

Gün döndü sevdiğim değişti zaman Bir tek soluk alamadan gün döndü Battı güneş dağlar oldu kar duman Dost yanıma gelemeden gün döndü

Arkası görünse sevgi dağının Gülü mü solardı gönül bağının Herkes tanığıyken kendi çağının Anlayıp da bilemeden gün döndü

Tutulmuştur çoktan suların başı Binlerle paylaştım bir çanak aşı Kafeste barınmaz özgürlük kuşu Gökyüzüne salamadan gün döndü

Kemlik deryasında yemişim vurgun Boran ortasında yaşarım durgun Bir ömür Çoruh’la akıp da bir gün Deniz’lere dolamadan gün döndü

* * *

Zeynep

Ne olursa olsun dinle kendini Kulak ver yürekte coşkuna Zeynep Taşırırsa bile gönül bendini Değer fırtınalar aşkına Zeynep

Kırk yıl nedir bu evrenin dününde Uzayın bilinmez bin bir yönünde Erişip varınca her şey gününde Çevirmesin seni şaşkına Zeynep

Boranlı Deniz’ler kolay durulmaz Yaralarsa diller bezle sarılmaz Sevgiye açmakla yerin daralmaz Sığarım ben gönül köşküne Zeynep

* * *

Yar Beni

Bin yılın yolunu gösterip önce Gitme diye eğlettiler yar beni Attılar bir ömür gönlüme kanca Kem söz ile dağlattılar yar beni

Niye azdır insan kadri bilenler Nere gitti ardım sıra gelenler Zor zamanda fırsatını bulanlar Kırk katıra bağlattılar yar beni

Yavaş yavaş gider iken yolumda Açmaz güle döndüm kuru dalımda Deryada damlayken kendi halimde Fırat gibi çağlattılar yar beni

Ayırmadım hiç kimsenin soyunu Bilemedim her insanın huyunu Kurutup Deniz’in berrak suyunu Kaç canlıyla ağlattılar yar beni

* * *

Ona Yanarım

Bugünden kaçarken şer ömür boyu Dünle beni buldu ona yanarım Anlamaya yetmez bunu beş duyu Binle beni buldu ona yanarım

Eğri kıldı doğru giden yolumu Kırdılar kökünden yeşil dalımı Dostlukla uzattım gonca gülümü Kinle beni buldu ona yanarım

Engin Deniz’lere dalmak isterken Arayıp gerçeği bulmak isterken Kendi dünyam ile kalmak isterken Ünle beni buldu ona yanarım

* * *

Sevdiğim

Bu sevda bir sırdır yürekte gizli Ortalığa saçılır mı sevdiğim Bazen şekerlidir bazense tuzlu Ha deyip de içilir mi sevdiğim

Bir dem enginlerde bir dem yücede Söylenir sözcükte her bir hecede Gönül gözü görür günde gecede Hiç önünden kaçılır mı sevdiğim

Bazen davalıdır bazen kadıdır Bazen can dostudur bazen yadıdır Ölümler Deniz’in öbür adıdır Aşka kefen biçilir mi sevdiğim

* * *

Dokunma

Miskini gibi

Ey sevgili atıp bini Bire dokunma dokunma Olur olmaz yorup dini Pire dokunma dokunma

Çağırmadan duymaz isen Seri yola koymaz isen Düşmanı dost saymaz isen Zora dokunma dokunma

Almadan sevgiden gıda Açmadan kapını yada Yakmadan yüreği oda Nara dokunma dokunma

Gönlünden kiri silmeden Aşkın kadrini bilmeden Deniz’de damla olmadan Kara dokunma dokunma

* * *

Geçti Ömrüm

Bir dem kırk üç yıl boşlukta Dura dura geçti ömrüm Bir dem geceyle kuşlukta Süre süre geçti ömrüm

Bir dem gitti her şey boşa Bir dem akıl geldi başa Bir dem kaşı gözü taşa Vura vura geçti ömrüm

Bir dem çare buldum senden Bir dem payım aldım denden Bir dem ayrı kaldım benden Sora sora geçti ömrüm

Bir dem Yunus oldum zahir Bir dem çektim çile kahır Bir dem ezel bir dem ahir Sıra sıra geçti ömrüm

Bir dem arı idim balda Bir dem bülbül ile gülde Bir dem Leyla diye çölde Ara ara geçti ömrüm

Bir dem tufan koptu Nuh’la Bir dem idam oldum şahla Bir dem Eyüp gibi ahla Yara yara geçti ömrüm

Bir dem gündüz bir dem gece Bir dem garip bir bilmece Bir dem bir harf tek bir hece Yora yora geçti ömrüm

Bir dem düştüm aşk seline Bir dem astı yar teline Bir dem canım dost yoluna Sere sere geçti ömrüm

Bir dem çıktım göğe aya Bir dem gitti günüm zaya Bir dem atlı bir dem yaya Vara vara geçti ömrüm

Bir dem yaba bir dem dirgen Bir dem karlar bana yorgan Bir dem zincir bir dem urgan Kıra kıra geçti ömrüm

Bir dem dedim gerçek sözü Bir dem açtım gönül gözü Bir dem elle tuttum közü Bere bere geçti ömrüm

Bir dem dünyayı dolaştım Bir dem haksızla dalaştım Bir dem yanıp hep alıştım Çıra çıra geçti ömrüm

Bir dem gözden döktüm seli Bir dem uslu bir dem deli Bir dem Hacı Bektaş Veli Ere ere geçti ömrüm

Bir dem yeşil bir dem sarı Bir dem ettim günü yarı Bir dem ferman çıktı darı Kura kura geçti ömrüm

Bir dem gönlüm oda yaktım Bir dem başım derde soktum Bir dem damla olup aktım Dere dere geçti ömrüm

Bir dem güman şeksizlere Bir dem yoldaş öksüzlere Bir dem göğsüm haksızlara Gere gere geçti ömrüm

Bir dem aldım dost suçunu Bir dem gördüm ben içini Bir dem nazlı yar saçını Tara tara geçti ömrüm

Bir dem buldum sırasını Bir dem yaktım çırasını Bir dem sevda yarasını Sara sara geçti ömrüm

Bir dem boştu bir dem yüklü Bir dem ayan bir dem saklı Bir dem haksız bir dem haklı Yere yere geçti ömrüm

Bir dem bugün sandım dünü Bir dem bende gördüm beni Bir dem seyre durdum seni Göre göre geçti ömrüm

Bir dem zengin bir dem fakir Bir dem baştan gitti fikir Bir dem Deniz bir dem Bekir Kara kara geçti ömrüm

* * *

Bıraktı

Felek ile gönül bağın paylaştım Gülü biçti harı bana bıraktı Ağlaşıp gülüşüp hem de söyleştim Dili açtı zarı bana bıraktı

Düşürdü çöllere Mecnun’a döndüm Kırk yıl bir damlayla eğlendim kandım Nehirler çağlarken kül olup yandım Seli içti koru bana bıraktı

Kimine bu geniş dünya çok dardır Kimine doğruyu söylemek zordur Herkesin gönlünde ayrı renk vardır Alı seçti moru bana bıraktı

Felek her Deniz’den dağdan aşırdı Acıyla tatlıyla ömrüm pişirdi Yokuşlar düzlerde aklım şaşırdı Yolu geçti yarı bana bıraktı

* * *

Geldim

Artvin’den çıkalı bir seyyah oldum Bütün geçmişimi getirdim geldim Cefayı sefayı kendimde bildim Çoruh’la nice can götürdüm geldim

Deryalar gizlidir gözüm yaşında Evvel ahir demem gönül peşinde Fikrinde gün boyu gece düşünde Gençliği uğruna bitirdim geldim

Hayra şerre yordu kimi uzaktan Ilgıt ılgıt eser kardan tozaktan İzi kaybettirdim kaçtım tuzaktan Jandarmayı dağda yitirdim geldim

Kayadan düşmedim düşmüşüm dile Leylaklar kan oldu renk verdi güle Murgul’da hüzünlü bir anı ile Nereden nereye kotardım geldim

Orkana tutulmuş sallara döndüm Özgürlük arayan kullara döndüm Paylara bölünen mallara döndüm Rüyamda aleme yetirdim geldim

Sevda yere göğe saçıyor beni Şeyda bülbüllerden seçiyor beni Türlü güzellikler açıyor beni Uğruna varımı batırdım geldim

Üzülüp dövünmek işe yarar mı Varsam Deniz’lere kimse sorar mı Yaşarım gurbette dostlar arar mı Zerreye bir ömrü yatırdım geldim

* * *

Anlamam

Alimlere rakip durmuş cahil ehil sayılır Değişmez ki yersem bile yarışır da anlamam Alemleri nahak sarmış hak yerine koyulur Hayırlara yorsam bile sarışır da anlamam

Tezden geçti devr-i devran ahir çağlar yaklaştı Yüklemeden aştı kervan çoğu boşa bekleşti Belli değil Ali Mervan yanlış doğru tekleşti Dosta omuz versem bile karışır da anlamam

Çeşmim yaşı Deniz oldu arşa ulaştı dalga Bağımda güllerim soldu karardı çöktü gölge Ömrüm dertler ile doldu alnımdadır her belge Son murada ersem bile kırışır da anlamam

* * *

Eyvah Ey

Şamili gibi

Kırk senedir böyle dava güderim Akıl başa gelmez oldu eyvah ey Demini sürmeden düşüp giderim Talih bana gülmez oldu eyvah ey

Uzak diyarlarda kaldığım oldu Kan yaşla ağlarken güldüğüm oldu Ölümü tek çare bulduğum oldu Vefasız yar bilmez oldu eyvah ey

Köle etti gece gündüz peşinde Bir tek kıpırtı yok keman kaşında Çağlayan gizliyken gözüm yaşında Deniz’lere dolmaz oldu eyvah ey

* * *

Perde Oldu

Perde oldu dertler kesildi derman Gel bir say sen yaz bak kaç kul gam çeker Nerde kaldı mertler asıldı ferman Bul dur koy can tez yak üç dal dem döker

Yanar alem gereksiz çok var için Döner kalem ereksiz bak kar için Siner elem direksiz hak zor için Sel kar boy kan tuz çek göç yol tam akar

Bir gün gelir belki düzelir Konya Her gün ölür halkı azalır dünya Durgun kalır yılkı yaz olur Tonya Dal sar doy Den iz çok güç bil kem çıkar

Yazarın diğer kitapları