
Bekir Karadeniz
Nazar Et
- Yazar
- Bekir Karadeniz
- Tür
- Şiir
- Yayın Yılı
- 2016
- ISBN
- 978-605-5825-87-4
- Sayfa
- 128
- Fiyat
- 200 ₺
Kitaptan
Alemde
Fasl-ı bahar devridaim eder imiş alemde Musa olan kurtla koyun güder imiş alemde Şerden hayır devşirip de idrak eden bir kişi Pay eylermiş külli varı atar imiş alemde
Ferhat kendi yaratmıştır dil verdiği Şirin’i Saklamış ya bir sır gibi kimse bilmez yerini Aşktır başı aşktır sonu yoktur daha derini Her şey başlayıp onunla biter imiş alemde
Süleyman anlasa bile her canlının dilinden Çok çekmiştir cümle cihan cahillerin elinden Ondandır ki tufan çıkar gözlerimin selinden Zevrak olmayan Deniz’de batar imiş alemde
* * *
İlişme
Madem değişmiyor gidişin sonu Çıkıp gökyüzünde aya ilişme Geri gelmez oku çekme sadaktan Uzatma elini yaya ilişme
Tek doğru değilsin dikine gitme Yönü bilmediğin çöllerde yitme Kurtarırım diye huzursuz etme Yaşıyor cümlesi köye ilişme
Kovalama artık gidip kaçmışı Bir canlı da olsa kucak açmışı Sorup durma art niyetle geçmişi Her insan insandır soya ilişme
Bin bir cevher dolu zerre çamurda Kimsenin hakkı yok garip samurda Her damlanın kadri vardır ömürde Neler barındırır koya ilişme
Doğru bildiğini eyleme tehir Zamanı geçerse olurmuş zehir Bırak vadilerden çağlayıp nehir Dökülsün Deniz’e çaya ilişme
* * *
Beni
Zalim karşısında susarsam eğer Koymayın kapıya bacaya beni Bazen bir tek kelam bir ömre değer Saymayın manasız heceye beni
Göçüp gidenlerin kapısı örtük Yağmurda çamurda abası yırtık Hayır gelmez ise gündüzden artık Salmayın zifiri geceye beni
İnsan geçer bazı insan yerine Alemi sığdırır bir gün serine Atacak olduktan sonra derine Çekmeyin doruğa yüceye beni
İyidir derler hep zihnin açığı Olmazmış insanın tamı buçuğu Ayırmayın asla büyük küçüğü Eş tutun dev ile cüceye beni
Acaba kim verir gücünü yelin Kırmayın insanın gönlünü alın Günü geldiğinde Deniz’e salın Vermeyin rahibe hocaya beni
* * *
Aklıma Gelmezdi
Kırk yıl ağlayıp da böyle halime Güleceğim hiç aklıma gelmezdi Yoldaşlık ederek gonca gülüme Solacağım hiç aklıma gelmezdi
Hangi sel ola ki ben gibi taşkın Önüne set gelmez böylesi aşkın Araf’ın düzünde umutsuz şaşkın Kalacağım hiç aklıma gelmezdi
Eğer yeri varsa gönülde serde Bir söz çare olur amansız derde Gökte arar iken Leyla’yı yerde Bulacağım hiç aklıma gelmezdi
El etek çekmişim dağdan ovadan Nur yağsa istemem artık havadan Kırk yıl bekleyip de canı yuvadan Salacağım hiç aklıma gelmezdi
Razı değil idim gözün yummana Yolcu ettin çöl Yemen’e Amman’a Deniz’den kaçıp da derin ummana Dalacağım hiç aklıma gelmezdi
* * *
Hanesinde
Rüsvai’ye yarı nazire
Ağyare rakibiz yarene yaren Hoş gele cümlesi dar hanesinde Niran u tamu hep bir neticede Erdiysek vuslata yar hanesinde
Rah-ı hakikatte huruç eyleyip Hak aşkıyla nice engin boylayıp Leyl ü nehar daim ismin söyleyip İçmişiz iksiri mar hanesinde
Softalar verse de katle fermanı Rüstem ile pay ederiz harmanı Her derdin içinde gizli dermanı Alınca demini sır hanesinde
Yarin aşkı ile zikir edenin Cihana faydalı fikir edenin Kanaat getirip şükür edenin İşi olmaz imiş var hanesinde
Deniz’lerden nice katre derdik ya Derdik de murada böyle erdik ya Bu alemi bir tek pula verdik ya Kalmadı ahımız kar hanesinde
* * *
An Meselesi
Ey yarenler aşk narına Yakılmam an meselesi Mansur ile hak darına Çekilmem an meselesi
Dumanlar çıkar serimden Kanlar süzülür derimden Kıpırdarsam bir yerimden Yıkılmam an meselesi
Ömür boyu kaldım yadda Pişemedim narda odda Bir ağaç dibine Xod’da Ekilmem an meselesi
Yad oldum şehire köye Ahire ermezmiş gaye Bu alemde ibret diye Bakılmam an meselesi
Hedef olup vurgunlara Sarmaya ak yorganlara Şimdi yağlı urganlara Takılmam an meselesi
Cümle alem her bakımdan Kurtaramaz ki yükümden Bir fidan gibi kökümden Sökülmem an meselesi
Kadıların sorusuna Razı oldum yarısına Nesimi’nin derisine Dikilmem an meselesi
Belki bir gün daha erken Artık son lokmamı yerken Eğilmem kırılmam derken Bükülmem an meselesi
Kendimden kaçıp Deniz’e Kaçkar’dan uçup denize Çoruh’tan geçip denize Dökülmem an meselesi
* * *
Derman Olur
Feryad u figanla yürek sızlatan Bülbülün derdine gül derman olur Bazen diz dizeyken kendin özleten Mecnun sevdasına çöl derman olur
Bilirim gelecek benim de sıram Bu aşkın yanında dert değil verem Tutuşup bir ahla yansa da Kerem Sonunda Aslı’ya kül derman olur
Daha doğmamışken kertilir ise En son terazide tartılır ise Nuh ile tufandan kurtulur ise Deniz’de kalana sal derman olur
* * *
Nazar Et
Ezelden ebede gideriz böyle Kevn ü mekandaki hale nazar et İster leyl ü nehar sad kelam eyle Hakikate yakın dile nazar et
Sacur reva mıdır bezm-i cihane Huri gılman olmuş zat-ı şahane Raks edip dönmeler külli bahane Kisb ü kar edecek pula nazar et
Berat-ı hümayun bab-ı alinin Kıymeti nerdedir Bektaş Veli’nin Zeheb-i zaibtir Derya selinin Kervan-ı adem-i kula nazar et
* * *
Zeynep
Sensiz ne yazarsa yazsın ol kalem Beterdir Araf’ın düzünden Zeynep Ağlar isen batar koskoca alem Nuh tufanı kopar gözünden Zeynep
Kem diller adımı anarsa bir gün Lokmasın kanıma banarsa bir gün Sahralar damlayla kanarsa bir gün Bil ki senin sevdan yüzünden Zeynep
Bilinmez insanın cefası kastı Aslına yakışır her samur postu Çağırırsan gelir düşmanı dostu Alem kilitlenir sözünden Zeynep
Yoktan öte bir yokluğu var etmez Yarini ağyara yarsa yar etmez Sen varken buzdağı olsa kar etmez Deniz’ler tutuşur közünden Zeynep
* * *
Gurbette
Maksut Feryadi’ye nazire
Eriyip tükendim sıladan uzak Anladım doğrulmaz belim gurbette Her adımda saklı başka bir tuzak Sahipsiz kalacak ölüm gurbette
Dışarım buz keser Kerem’dir özüm Dostuma dönmeye tutmuyor dizim Düzensizdir artık yad elde sazım Buluşmaz mızrapla telim gurbette
İyi olmaz imiş kem söz yarası Yükünden ağırdır belli darası Ne Deniz’i kaldı ne de Kara’sı Damla bile değil selim gurbette
* * *
Dağlar
Kervanın halini görmez misiniz Neden dumanlıdır başınız dağlar Ağustosta geçit vermez misiniz Hiç belli değildir işiniz dağlar
Elde tutulmalı dirgenle yaba Menzile ermeye gerekir çaba Uçarmış atmaca kartal akbaba Yüksekte alıcı kuşunuz dağlar
Gurbette kalanın hali çok yaman Kimi ayrı düştü yarden bir zaman Bulamaz sizlerde hiç kimse aman Daima çatıktır kaşınız dağlar
Aşıkları destan olmuş dillerde Yaylacılar çadır kurar bellerde Garipler kalsa da yaban ellerde Yiğide konaktır döşünüz dağlar
Bakarsın ki gelir Deniz’e çağrı Kimi dik yükselir kimi de eğri Erciyes Toroslar Süphan’la Ağrı Bir de Kaçkar ile beşiniz dağlar
* * *
Gel
Çık düze Salın gel Sür göze Alın gel
Yorulsun Durulsun Sarılsın Kolun gel
Kerterler Örterler Tartarlar Malın gel
Deniz boş Bağrın taş Eğme kaş Yalın gel





