
Bekir Karadeniz
Şiirler
- Yazar
- Bekir Karadeniz
- Tür
- Şiir
- Yayın Yılı
- 2021
- ISBN
- 978-3-949408-12-0
- Sayfa
- 140
- Fiyat
- 250 ₺
Kitaptan
H
Hasretinden kurudum da Hazanda bir hara döndüm Hayat boyu yürüdüm de Heyhat artık köre döndüm
Hafızanın paydası yok Haraminin kaydası yok Husumetin faydası yok Hesaplayıp dara döndüm
Hadis olmuştur hileli Habil Kabil’den çileli Haddimi bildim bileli Hicap eden yara döndüm
Haczedilen zerle simdi Harama el atan kimdi Heder oldu Deniz şimdi Hoyrat vuran çora döndüm
* * *
M
Marifet ehline varmak istersen Mahir ol da maharetin bell’ etme Meclis-i kamile girmek istersen Mizan tartmaz o servetin bell’ etme
Mesel masal fayda etmez boşuna Murdara merci yok düşme peşine Mazbatayı bela alma başına Meziyetle kemaletin bell’ etme
Meskün metruk Deniz kime kalırmış Menkul cümle servet elin olurmuş Muktedir muhannet belki bulurmuş Melun bilmez faziletin bell’ etme
* * *
P
Padişah fermanı verilmiş çoktan Payitaht düşmüştür kastıma benim Peykan uçar iken ayrılmaz oktan Parlayıp da gelir üstüme benim
Pertek’te Artvin’de Zile’de Kaş’ta Pir sayıp taşımam kimseyi başta Perde çekerim de zalime puşta Pervaneyim yine dostuma benim
Payidar payedar görür mü hali Perverdigar olsa anlamaz dili Parselleyip satmış Deniz’i çölü Parçası düşmedi destime benim
* * *
Kalmadı
Yollarına baka baka gözümde fer kalmadı Pare pare oldu beden fikrime ser kalmadı Nicedir gönül şehrimden ayırmadım cananı Büyüdükçe içerimde canıma yer kalmadı
Taç eyledi cem-i cümle kainatı yıkanı Zulümleri mubah bilip öyle başa çıkanı Karışmıştır ezel ebet bir olmuştur mekanı Cahili alim sayınca gerçeği der kalmadı
Kor Deniz’e düştüğümde yanar iken boğuldum Bin kurşuna karşı durdum bir söz ile dağıldım Anladım ki değmez imiş boş boşuna eğildim Herkes Ali oldu şimdi başkaca şir kalmadı
* * *
Birlik Olsaydı
Böyle mi olurdu böyle durumda Halden anlayanlar birlik olsaydı Hakkari Edirne Artvin Çorum’da Dilden anlayanlar birlik olsaydı
Ardeşen Eleşkirt Simav Kozaklı Göz gözü görmüyor tipi tozaklı Mutlak aşılırdı olsun tuzaklı Yoldan anlayanlar birlik olsaydı
Nevbahar karakış sonbahar yazdan Ekvator kutuplar kor ateş buzdan Evrenden doğadan topraktan tuzdan Baldan anlayanlar birlik olsaydı
Antep Maraş Samsun Amasya Düzce Ermenice Kürtçe Çerkesce Lazca Mey cura kemane tulumca sazca Telden anlayanlar birlik olsaydı
Yükseği engini bilinir idi Dostlarla yan yana gelinir idi Zalimler dünyadan silinir idi Zülden anlayanlar birlik olsaydı
Kayseri Erzincan Tarsus’tan geçip Her adım başında dostluğu saçıp Mardin Kütahya’da gönlünü açıp Çal’dan anlayanlar birlik olsaydı
İmdat eyleyince eli değerdi Sahra ortasına yağmur yağardı Anka gibi yanıp tekrar doğardı Külden anlayanlar birlik olsaydı
Bitmeyen eziyet dinerdi mutlak Korku korkutulup sinerdi mutlak Haksızlar tahtından inerdi mutlak Soldan anlayanlar birlik olsaydı
Nasıl bir cehalet böylesi çağda Nice sırlar gizli bir avuç bağda Ayrılık olmazdı Deniz’de dağda Selden anlayanlar birlik olsaydı
* * *
Bizim
Bir rah-ı gerçeğe dil verdik diye Ebedi rast gelmez işimiz bizim Yarin sinesinden gül derdik diye Kurtulmaz beladan başımız bizim
Bu aşkın ölçüsü darası yoktur Yarden başkasının göresi yoktur Kimsenin gönlünde karası yoktur Ayandır cümleye düşümüz bizim
Kemliği kalplerden sileriz amma Herkese iyilik dileriz amma Yare ser verirken güleriz amma Ağyara çatıktır kaşımız bizim
Namerdin elinden dolu içmeyiz İnsan abasına değer biçmeyiz Alem şerle dolsa dönüp kaçmayız Siperdir yarene döşümüz bizim
Kesilen cezamız nar ile darsa Ey olur yarayı yar kendi sarsa Bizde kabul görmez aç olan varsa Ortaktır Deniz’de aşımız bizim
* * *
Dönmem Geriye
Eğer ağır gelip nazın yüreğe Küsersem bir daha dönmem geriye Kendi fermanımı kendim direğe Asarsam bir daha dönmem geriye
Panzehir saymışım içtiğim zehri Dert değil geçerim o deli nehri Günü geldiğinde Süleyman mührü Basarsam bir daha dönmem geriye
Varlığımı heba eyleyip bir gün Yokluk deryasını boylayıp bir gün Sadece bir tek söz söyleyip bir gün Susarsam bir daha dönmem geriye
Bilinmez dışardan kim kime tabi Damla ile dolmaz gönlümün kabı Durgun Deniz’lerde bir tufan gibi Esersem bir daha dönmem geriye
* * *
Sevdiğim
Sabır diye diye geçti ya çağlar Dayandı elliye yüze sevdiğim Gözlerimin yaşı sel olup çağlar Göl bilip tasasız yüze sevdiğim
Bu nasıl oyundur bu nasıl zardır Bu nasıl perdedir bu nasıl zardır Bu nasıl figandır bu nasıl zardır Halep’te derimi yüze sevdiğim
İsterse dağıta isterse dize Şiirler anlamsız eksiktir dize Eğdirdi başımı getirdi dize Bakmadı bir kere yüze sevdiğim
Gördüğümden beri yarimdir derdim Tükenmedi bir gün onulmaz derdim Uğruna Deniz’i kalburla derdim Batırdı çıkarmaz yüze sevdiğim
* * *
Yavru Kuzu Bekler
Hayati Vasfi Taşyürek (1931-1989) misali
Yavru kuzu bekler bırak koyunu Sağmadan geç be kardeşim sağmadan İnsan gibi oyna artık oyunu Boğmadan geç be kardeşim boğmadan
Üçkağıtla çözme her tür işini Sabır eyle biraz sıkıp dişini Zalimlere bir kez olsun başını Eğmeden geç be kardeşim eğmeden
Olmasan kimseye ne ağyar ne yar Etmesen ne çıkar her bir işten kar Alemde canlının hayat hakkı var Değmeden geç be kardeşim değmeden
Haramı doldurma ambar testine Düşme garibanla yoksul kastına Zehrini boşaltma Deniz üstüne Yağmadan geç be kardeşim yağmadan
* * *
Beni
Bir gece urganı takıp boynuma Gayya kuyusuna ittiler beni Nice mücevheri sarıp eynime Dönmeyen kervana kattılar beni
Hiçbir şeyin hayalini kurmadan Bir kez bile düşüncemi sormadan Ayaklarım üzerinde durmadan İblislere çoban tuttular beni
Geçip gitti çoğu kalmışım sonda Üzüldü sevindi kimi her yanda Gün içinde gece olduğu anda KaraDeniz’lere attılar beni
* * *
Zeynep
Sevgi diye ektiklerim Neden döndü kine Zeynep Demesem de çektiklerim Dayanmıştır bine Zeynep
Kurtulurum suçtan bir an Yar edersen hiçten bir an Baksan şöyle içten bir an Can katarsın cana Zeynep
Kaçamazsam odağından Sakınırım budağından Şerbetini dudağından İçsem kana kana Zeynep
Kavuşturup kollarını Göster yüzde allarını Kırk yıl geçse yollarını Bekliyorum yine Zeynep
Bir kez bile ar etmeden Yüreğine yar etmeden Deniz’leri kar etmeden Söndüm yana yana Zeynep





