
Bekir Karadeniz
Zamansız Şiirler
- Yazar
- Bekir Karadeniz
- Tür
- Şiir
- Yayın Yılı
- 2008
- ISBN
- 978-605-5825-00-3
- Sayfa
- 144
- Fiyat
- 200 ₺
Kitaptan
Zamansız
Çark-ı devran yanlış döner ezeli Kurudu bağında güller zamansız Gönül gözü görmüş iken güzeli Ayrıldı sılada yollar zamansız
İçi sağlam dışı çürüktü daim Gönlü bu sevdadan kırıktı daim Sevgi yüreğinde birikti daim Konuşmaz lal oldu diller zamansız
Zehirle boşaltıp sunulan camla Ömür böyle geçti çiğ ile hamla Elli yıl doldu da küçük bir damla Götürdü Deniz’e seller zamansız
* * *
Sevdiğim
Bir insan ömrüne değer zamanda Süründüğüm boşunaymış sevdiğim Evvelde ahirde ahd u amanda Göründüğüm boşunaymış sevdiğim
Bazı yeraltına bazı üstüne İner çıkar mekan olur dostuna Cahiller destinde abdal postuna Sarındığım boşunaymış sevdiğim
Arşa çıkarınca beni kederim Semada bulutu turap ederim Gülmez imiş diye kötü kaderim Yerindiğim boşunaymış sevdiğim
Deniz düşmüş bir katrenin ismine Yaren olmuş cemi cümle hasmına Şu fani cihanda adem cismine Büründüğüm boşunaymış sevdiğim
* * *
Zeynep
Bin yıl geçti bu alemin yaşında Ben daha beklerim nerdesin Zeynep Sevgi varmış her bir işin başında Yüreğimde gizli yerdesin Zeynep
Umutsuz umudum yok olmaz bende Saklarım çiçekte yaprakta dende Ağrı sızı neymiş unuttum tende Dudakta bedende serdesin Zeynep
Deniz’e bıraktım sevgi salını Uzatmadın bir dem zeytin dalını Görmez oldum artık dünya malını Ebedi gözüme perdesin Zeynep
* * *
Dostlar
Nadan diyarında kaddim yay oldu Girince hakikat yoluna dostlar Ağlamaktan çeşmim yaşı çay oldu Rakiptir Çoruh’un seline dostlar
Dert eylemem asla serde dumanı Kırk yıl köle tutsa bilmez amanı Bivefa yarimin yoktur imanı Salmıştır sevdanın çölüne dostlar
Pay etse cümleye dirhem aşımı Ağyar huzurunda eğmem başımı Deniz almasa da kanlı yaşımı Katre kafi yaren gülüne dostlar
* * *
Sevdiğim Seni
Nice sevdalara döndüm sırtımı Durdum da bekledim sevdiğim seni Bilemedim eksi ile artımı Kardım da bekledim sevdiğim seni
Bu sevda uğruna böyle zorluğa Düştüğüm çok oldu bin bir darlığa Dağ bayır demeden her bir varlığa Sordum da bekledim sevdiğim seni
Deniz’leri yardım hep baştanbaşa Çok vurdum başımı kayaya taşa Belki de bir ömür kendimi boşa Yordum da bekledim sevdiğim seni
* * *
Oldum
Arifler destinden hayal kurarken Kafdağının ardındaki kuş oldum Hiçlik alemiyle aklım yorarken Nicesine bir ömürlük düş oldum
Elbette ki vardır gizlimle saklım Kalmışım alemde ben iki büklüm Kendime yetmezken küçücük aklım Bilgiçlerin diyarına baş oldum
Bazı sakin durup bazı coşarken Kevser abı ile dolup taşarken İnsanların çoğu yoksul yaşarken Haram yere ona buna aş oldum
Düğümlenip üç bin yıllık kilimde Kafaları ters yüz ettim bilimde Görünmez zerreyken kendi halimde Deniz dalgalatan koca taş oldum
* * *
Dostlarım
Varmak için her dem Kaçkar başına Sürünmekle olmaz görün dostlarım Koşmak gerek daim düşkün işine Erinmekle olmaz varın dostlarım
Meydan vermemeli fazlaca söze Hitap etmek haktır canlıda öze Gönüle girmeden yalnızca göze Görünmekle olmaz sarın dostlarım
Deniz’de damlayı derman edende Götürmeli canı dosta gidende Yürek paklamadan öyle bedende Arınmakla olmaz durun dostlarım
* * *
Güzeldir
Çiçeği açmayan sahte bahardan Sararmış yaprağın güzü güzeldir Aydınlığa geçit vermez seherden Gecenin görünmez gizi güzeldir
Bülbülü ağlatan harlı gülünden Bir canlıya fayda gelmez kulundan Nadan diyarının altın pulundan Hakikat şehrinin tozu güzeldir
Düşsem de Deniz’e işin sonunda Yetişmek isterdim daim anında Abartısız gerçek dostlar yanında Bir sözcükten daha azı güzeldir
* * *
Dediler
Çektiğim cefayı hesap eyleyip Daha geri kalan asır dediler Gahi koyun gahi kasap eyleyip Artık her bir şeyin kusur dediler
Sakladığım sevda sırdır serimde Alemin ahvali vardır serimde Dedim canlı cansız birdir serimde Olmuşsun cihana esir dediler
Bazı Deniz isem bazı göl oldum Bazı bir efendi bazı kul oldum Bilcümle cihana turap yol oldum Postundan yapılmaz hasır dediler
* * *
Erenler
Bin ışıktan süzülüp yeryüzüne Kırk alemin cemi oldum erenler Toplanmadan önce Araf düzüne Her canlının yemi oldum erenler
Zemzem ile yusam artık arınmaz Kol taşımaz deli gönül erinmez Hangi yöne gitsem sonu görünmez Rotasız bir gemi oldum erenler
Deniz’leri yardım eğri asayla Çarmıha gerildim bugün İsa’yla Nedeni belirsiz zalim yasayla Şah’ Merdan’a cami oldum erenler
* * *
İnsansın
»Evreni Bütün Edelim«
Osman Kaya
Yar senin gönlünde gerçekten herkes Varsa eğer sen o zaman insansın Gürcü Türk Arap Kürt Ermeni Çerkes Birse eğer sen o zaman insansın
Kendine düşerse dert ile elem Bir sözü bin kalbe yazarmış kalem Sevgine yetmeyip koskoca alem Darsa eğer sen o zaman insansın
Aşkın Deniz’inde derine dalmak Sonsuzluğa kadar akılda kalmak Verip dünya malın bir gönül almak Karsa eğer sen o zaman insansın
* * *
Deniz Ortasında
Kimi hayrı kimi şerri Böldüm deniz ortasında Aradığım her bir sırrı Buldum deniz ortasında
Kulak asmazlar dilime Yüklerler vebal belime Ağlanacak her halime Güldüm deniz ortasında
Kurdu sürüye kattılar Cehennem oduna attılar Rotasız kaptan ettiler Kaldım deniz ortasında
Bazı sevdi bazı yerdi Bazı ağır yükü verdi Derman diye nice derdi Aldım deniz ortasında
Olmadı kimseye kastım Yine de soydular postum İşte düşman ile dostum Bildim deniz ortasında
Dertten beladan kaçmadan Kanatlanıp da uçmadan Gönülde çiçek açmadan Soldum deniz ortasında
Musa gezermiş asalı Hayatta Araf misali Sattılar bunca masalı Böldüm deniz ortasında
İster kaldır ister dayat Ödenecek oldu diyet Günü geldi bitti hayat Sildim deniz ortasında
Demesem de asla aman Halim oldu daim yaman Dostlar unuttuğu zaman Öldüm Deniz ortasında
* * *
Fark Etmez
Elde olmayınca hiçbiri gülüm Beş yüzü fark etmez bini fark etmez Bulamaz olduktan sonra ben yolum Gecesi fark etmez günü fark etmez
Doğayı yok edip boğan dumanın Bunca haksızlığa gözün yumanın Canlıyı zerreye saymaz imanın Tanrısı fark etmez dini fark etmez
Hep kendine alan dünya varını Çözer mi acaba gerçek sorunu Hesap etmeyince Deniz yarını Bugünü fark etmez dünü fark etmez
* * *
Dost
Neşe olsa zor yaşına Gamla olmak evladır dost Yürümezse tek başına Cümle olmak evladır dost
Eyüp müsün bunca sabır Ne eylesen sonu kabir Taşırmaya ahiri bir Damla olmak evladır dost
Tabaksız bu postlardansa Zalimleşen üstlerdense Ağyar gibi dostlardansa Kemle olmak evladır dost
Makbuldür ya belki baldan Deniz çıkmaz tuzsuz gölden Daim batan gonca gülden Çamla olmak evladır dost
* * *
Bugünler
Yürekler atarken aynı coşkuyla Artvin’e varsaydım keşke bugünler Ferhat’ın Şirin’e olan aşkıyla Ömrümü verseydim keşke bugünler
On değil yüz duvar engel olsa da Çoruh buruk akar taşıp dolsa da İçi hep kan ağlar yüzü gülse de Yarasın sarsaydım keşke bugünler
Ardanuç sıcakta yanar kavrulur Serin yaylalara gözler çevrilir Tarlalar biçilir harman savrulur Toprağı karsaydım keşke bugünler
Temmuzda Arhavi cennettir gülüm Özlerim her daim düşmezse yolum Horonda kalkarken havaya kolum Dizleri kırsaydım keşke bugünler
Borçka’yı ikiye bölen bu nehir Temizler her şeyi olsa da zehir Gece hüzünlenip etmeden tehir Bir hayal kursaydım keşke bugünler
Çeşmede güğümler tek tek dolarken Sam yelleri yeşil yaprak yalarken Zurnalar horonlar barlar çalarken Davula vursaydım keşke bugünler
Dalgalar hüzünlü daim Hopa’da Çay yeşerir büyür her bir çapada Sarp’a giden yollar kaldı sapada Bir tünel yarsaydım keşke bugünler
Sıla özlemiyle içi yananın Bir dost selamıyla derdi dinenin Arsiyan Dağında Fatma Ninenin Hatrını sorsaydım keşke bugünler
Murgul’un yüreği ar Damar’ına Yeşeriyor kızıl toprak yarına Gönlü yüce olan dostlar varına Gülleri serseydim keşke bugünler
Bilbilan dört şehre yurt olur yazın Dost düşman orada mert olur yazın Ilık rüzgar esse sert olur yazın Göğsümü gerseydim keşke bugünler
Efkar Tepesinden Şavşat görünür Kimisi uçar da kimi sürünür Bağları bin türlü renge bürünür Sümbüller derseydim keşke bugünler
Yusufeli gönüllerde yaşıyor Çoruh dolup dağlarından taşıyor En sonunda Deniz’lere koşuyor Önüne dursaydım keşke bugünler





